Latus

Zamknąwszy notes zwróciłem się do kompanów. - Czy jesteście gotowi do drogi, jak tak to szkoda dnia.

-Jesteśmy i szkoda nam śliny, więc jak? Idziemy?

Dziwne, przed momentem ja zadałem to pytanie. Po chwili odpowiedziałem z lekką irytacją:
-Ja jestem gotów. Możemy ruszać.-

- To ruszajmy - to mówiąc uśmiechnąłem się szeroko

-To ruszajmy - powiedziałem rozdrażnionym głosem. Ruszyłem do drzwi karczmy.

Ruszyłem za Garetem do drzwi i przy okazji zapytałem Khaza:
-W którą stronę się kierujemy?-

Podążyłem za resztą, a na pytanie Ilsida odpowiedziałem milczeniem wyciągając przy tym notes w poszukiwanie zapisku o położeniu.

Morled odnalazł w notatniku dość dokładne wskazówki, toteż wszyscy ruszyliście do zachodniej bramy i dalej na szlak prowadzący do Titanium.

Dalej

Marvil

Karczma także była taka jak zawsze - hałas, dym i zapach potraw. Klijentów było coraz mniej, ze względu na późną porę. Nikt tutaj nie chciał wracać do domu po nocy w obawie przed napadem, dlatego po zachodzie słońca zostawali tutaj jedynie najbardziej pijani.

Podszedłem spokojnym krokiem do szynkwasu i zagadnąłem karczmarza.
- Witaj panie. Jako karczmarz w tym miłym przybytku zapewne wiesz co nieco co tu się dzieje? Może słyszałeś o jakiejś małej robocie dla sprytnego łucznika?

- Zobaczę co da się zrobić. Czy możesz mi powiedzieć coś więcej o tej poczwarze? Czy już ją ktoś próbował ubić?
Poczekam jeszcze trochę, aż zapadnie zmierzch i wyruszę zapolować na tego stwora.

Nie ma zysku bez ryzyka.
- To niebawem ruszam, za parę godzin możesz się mnie tu spodziewać.
Zapaliłem jeszcze moją fajkę co by się zrelaksować przed polowaniem, po czym wyszedłem z karczmy i ruszyłem w kierunku wskazanym przez karczmarza. Gdy dojdę na miejsce zamierzam ukryć się w jakichś krzakach i zaczekać na tą poczwarę.

Twoje zamierzenia zakończyły się powodzeniem, bez problemu wydostałeś się z miasta. Słońce już prawie zaszło.

Dalej

Marvil

Kiedy wszedłeś do karczmy gospodarz zza kontuaru od razu chciał spytać co z zadaniem, jednak zobaczywszy wchodzącego za tobą Laruisa, który omiótł go zimnym spojrzeniem zamknął usta i zaczął nerwowo czyścić szynkwas szmatą, nie patrząc w waszą stronę.

- Gorący posiłek, dla mnie i mojego towarzysza. Biegiem! - warknąłem na karczmarza, zły za to że usiłował mnie wykorzystać.
Podszedłem do jakiegoś wolnego stolika i rozsiadłem się wygodnie. Od razu wyciągnąłem fajkę by zapalić.
- Przykro mi z tego co cię spotkało - zwróciłem się do Laruisa. - Przyznam szczerze, że sam nie wiem co myśleć o tej wyprawie na smoka, najlepiej jak poczekamy na moich towarzyszy i z nimi wszystko przedyskutujemy. Wiem, że jedna rzecz już was łączy. Oni też przeżyli atak smoka, a całe ich rodziny zostały zamordowane.
Rozsmakowywałem się fajkowym zielem czekając na posiłek.