Głos zabrał Berar:
-Od razu domyśliliśmy się w tobie podróżnika. Przypuszczamy także, że od sporej kompanii częściej wybierałeś samotność. Świadczy o tym choćby to, że inaczej niż większość dzisiejszych lotosów nie nawykłeś do nazywania krainy "Latusem" z ludzkiego. Ja także w młodości interesowałem się magią, niestety brakowało mi talentu. Zawsze jednak wspierała mnie kochająca rodzina. Podobnie mój dobry, obecny tu, przyjaciel żył beztrosko do momentu, w którym nasze zaprzyjaźnione rodziny nie postanowiły wyruszyć na surowy trening w Góry Smocze. Taka tradycja, rozumiesz. Tam jednak po kilku miesiącach dorwał nas smok i... reszty się domyśl. Z życiem uszliśmy tylko my dwaj, mieliśmy wtedy po 20 lat. Teraz mamy nadzieję odnaleźć tego samego smoka, ale nawet zemsta na innym da nam satysfakcję.
