Latus

Powstrzymałem nagłe skurcze dręczące moje palce i wziąwszy głęboki wdech i wydech rozluźniłem mięśnie grzbietu. Mój wzrok ciągle przeskakiwał z komody na łóżko, postanowiłem na nie wleźć i zacząć ocierać twarz o kant materaca.

Materac był niezwykle miękki i przyjemny. Nagle do komnaty weszła Valeris. Stanęła w progu zszokowana.
-A ty... co właściwie robisz? - zapytała przytomnie.

//dyplomatycznie wolales byc zastany na lozku niz w majtkach, co? ;]//

//xD tak, stwierdziłem że zawoła straże jak mnie zobaczy bez spodni z jej gaciami na tyłku xD\\
Przeciągnąłem się smyrnąwszy jeszcze kant wyrka lewym policzkiem i okiem.
- Tak właściwie to nic, ot lubię się wycierać o fajne wyrka - stwierdziłem uprzejmie wstając i cofając się tak, by nie poczuła się zagrożona - taki śmieszny nawyk - dorzuciłem śmiejąc się żeby rozluźnić atmosferę.

- Stwierdziłem że czuję się pokrzywdzony przez Bogów ich interwencją w naszą rozmowę - odparłem swobodnie, uśmiechając się z lekka.
Splotłem dłonie i oparłem je o tył głowy.
- Znalezienie Cię było małym wyzwaniem...jedyne co posiadałem to strzępki informacji przekazane przez strażników...mam nadzieję że nie złapali Cię wtedy? Skierowałem ich na chybił trafił w port...

Spojrzałem na nią z pewnym politowaniem.
- Gdybyś naprawdę chciała stąd odejść, już dawno byś to zrobiła - stwierdziłem przeciągając się nie puściwszy tyłu głowy.
Widząc ją, zacząłem się nad czymś zastanawiać.
- Widząc Cię, zacząłem się nad czymś zastanawiać...skoro pragniesz wzlecieć na skrzydłach wolności, dlaczego nie pozbędziesz się łańcuchów które Cię tu trzymają? - zapytałem poważnym głosem.

- Strach przed śmiercią jest naturalny wszystkim stworzeniom - stwierdziłem całkiem poważnie - By sięgnąć gwiazd, trza najpierw rozłożyć skrzydła...

Obróciłem się w miejscu tak, by stać do niej bokiem, prawym. Po za tym jednak nie zmieniłem nic w swojej postawie, dalej trzymałem ręce na głowie, jakby po to, by wyglądać na rozluźnionego i dać jej poczucie bezpieczeństwa. Nie miałem wszak żadnej widocznej broni przy sobie. Przymknąłem lewe oko i odchyliwszy nieco twarz w jej stronę łypnąłem na nią drugim, wyzwalając przy tym swoją prawdziwą naturę.

- Czasem nieznane bywa fascynujące - stwierdziłem starając się tchnąć w owe słowa jak najwięcej osobistego uroku, czyniąc to wpoły szeptem, w połu chrypliwym mruknięciem. Miałem głęboką nadzieję że nie zemdleje lub nie zacznie wrzeszczeć...wyglądała mi na silne dziewcze.

Uśmiechnąłem się szeroko.
- Dla samotnego wędrowca każda okazja do zarobku jak gwiazda z niebios, jeżeli mówisz poważnie to przyjmę chętnie ofertę - powiedziałem wesoło dodając w myślach [i]jeżeli to żart...przekonasz się jak niebezieczny może być niezapowiedziany gość.[i]

Jej słowa wywołały we mnie coś pomiędzy prychnięciem a parsknięciem.
- Jest wiele sposobów zdobywania pieniędzy...jedni pracują fizycznie...drudzy umysłowo...jeszcze inni zabijają...a niektórzy, posiadający dość odwagi i zdolności kradną. Świat jest pełen przedmiotów i klejnotów, trzeba tylko wiedzieć gdzieszukać...- stwierdziłem kończąc swoją wypowiedź swoistym niedomknięcem.